Het einde van het jaar is voor mij altijd een moment om stil te staan: bij de stappen die ik heb gezet, de ontdekkingen die ik mocht doen, en de plannen die langzaam vorm beginnen te krijgen. 2025 was geen spectaculair jaar vol grote vondsten, maar eerder een jaar van gestage vooruitgang – precies het type vooruitgang dat familieonderzoek vaak kenmerkt.
Wat ik heb geleerd dit jaar
Wat ik vooral heb gemerkt, is dat onderzoek niet alleen draait om archieven, bronnen en data, maar ook om ruimte maken. Ruimte in tijd, ruimte in aandacht, en soms ruimte in mijn verwachtingen. Ik heb dit jaar een paar keer ervaren hoe belangrijk het is om keuzes te maken: wat onderzoek ik nu wél, en wat schuif ik even vooruit?
Die spagaat – tussen wat ik allemaal zou willen en wat nu haalbaar is – blijft bestaan. Maar ik zie steeds helderder welke richting ik wil op: gericht, zorgvuldig en met plezier onderzoeken, in plaats van alles tegelijk willen.
Onderzoek dat me is bijgebleven
Een paar onderdelen van mijn onderzoek hebben dit jaar extra aandacht gehad en me nieuwe inzichten gegeven:
- Het verder uitwerken van mijn kwartierstaat en het verzamelen van alle bijbehorende bronnen.
- De verdieping rondom verschillende families en boerderijen waarmee ik al langer bezig ben.
- De zoektocht in archieven zoals Hardenberg en Dordrecht, waar elke vondst – hoe klein ook – weer nieuwe lijntjes opent.
- Het werken met woningkaarten, omnummeringslijsten en andere bijzondere bronnen die steeds meer structuur geven aan verhalen uit het verleden.
Sommige puzzelstukjes vielen op hun plek, andere gaven juist nieuwe vragen. Dat is precies wat ik zo waardevol vind aan dit werk.
Wat ik meeneem naar 2026
In 2026 wil ik doorgaan op dezelfde manier: stabiel, nieuwsgierig en met focus.
Dat betekent voor mij:
- mijn lopende series afmaken, zoals de rouwkaarten en de bronnen bij mijn kwartierstaat
- regelmatig korte informatieve stukken blijven schrijven
- ruimte houden voor onverwachte vondsten en zijpaadjes – want juist daar ontstaan vaak de mooiste verhalen
- en vooral: blijven genieten van het proces
Het afgelopen jaar heeft me geleerd dat familieonderzoek nooit af is – en dat is misschien wel het mooiste daaraan.
Dank je wel dat je dit jaar weer hebt meegedacht, meegelezen en meegezocht. Ik kijk uit naar alles wat er volgend jaar weer op mijn pad komt.
Nieuwsbrief
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe berichten, updates en leuke weetjes? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

