Wie onderzoek doet naar zijn familiegeschiedenis, loopt op een bepaald moment vast. Er is weinig informatie binnen de familie bekend, de gebruikelijke bronnen leveren onvoldoende gegevens op of je stuit op de grenzen van de openbaarheid. Vooral bij personen uit de twintigste eeuw komt dit regelmatig voor. Het aanvragen van een persoonskaart bij het CBG kan in zo’n geval een waardevolle mogelijkheid zijn om aanvullende informatie te verkrijgen.
Wat is een persoonskaart?
Een persoonskaart is een administratief document dat vanaf 1939 voor alle personen in Nederland werd bijgehouden. Hiermee vervingen de persoonskaarten de gezinskaarten. In 1994 zijn de persoonskaarten op hun beurt vervangen door de Basisregistratie Personen (BRP).
Van personen die zijn overleden, kan een kopie van de persoonskaart worden aangevraagd bij het CBG. De kaart bevat gegevens die via andere bronnen vaak beperkt of niet openbaar beschikbaar zijn.
Op een persoonskaart staan onder andere gegevens zoals naam, geboortedatum en overlijdensdatum, maar ook informatie over huwelijken en partners, kinderen, woonplaatsen en beroep. Daarnaast worden gegevens over de ouders vermeld. De hoeveelheid en details van de informatie verschilt per kaart en is afhankelijk van de gemeente of gemeenten die de kaart hebben bijgehouden. Ook de juistheid en volledigheid van de gegevens kunnen variëren.
Wanneer is een persoonskaart bruikbaar?
Een persoonskaart is vooral een nuttige bron wanneer onderzoek naar personen uit de twintigste eeuw vastloopt. De kaarten kunnen informatie bevatten die nog niet volledig openbaar toegankelijk is via andere bronnen. Doordat de betreffende persoon is overleden, is de persoonskaart zelf wel openbaar. Dit maakt het mogelijk om aanvullende gegevens te vinden en nieuwe aanknopingspunten te ontdekken voor verder onderzoek.
Tegelijkertijd kunnen persoonskaarten fouten bevatten, met name wanneer er veel wijzigingen in iemands leven hebben plaatsgevonden. Ze zijn daarom niet geschikt als vervanging van primaire bronnen zoals geboorte- of huwelijksakten. Wel kunnen ze dienen als waardevolle aanvulling en als controle van reeds verzamelde informatie.
Het aanvragen van een persoonskaart bij het CBG
Een persoonskaart kan worden aangevraagd bij het CBG | Centrum voor Familiegeschiedenis. De term persoonskaart wordt veel gebruikt, maar het CBG hanteert tegenwoordig de benaming uittreksel NRO. NRO staat voor het Nationaal Register van Overledenen.
De aanvraag verloopt via het online aanvraagformulier op de website van het CBG. De kosten bedragen in 2026 € 4,65 per zoekactie. Dit bedrag wordt ook in rekening gebracht wanneer de gezochte persoon niet wordt aangetroffen.
Voor de aanvraag zijn onder andere nodig: de achternaam en voornamen (zo volledig en correct mogelijk), geboortedatum en geboorteplaats (indien bekend), datum of jaar van overlijden en eventuele aanvullende informatie, zoals de naam en levensdata van een partner.
Privacy en persoonskaarten
Persoonskaarten kunnen privacygevoelige gegevens bevatten. Om die reden zijn niet alle gegevens zichtbaar op de verstrekte kopie. Informatie zoals kerkelijke gezindte of de naam van de arts die het overlijden heeft vastgesteld, wordt niet getoond.
Wanneer ontvang je de persoonskaart?
Na het indienen van de aanvraag is de persoonskaart doorgaans binnen drie werkdagen beschikbaar in de digitale omgeving van het CBG. Wanneer de aanvraag per post wordt gedaan, kan de verwerking en terugkoppeling langer duren.
Voor mijn eigen onderzoek bleek de persoonskaart vooral waardevol als aanvullende bron. Niet alle vragen worden beantwoord, maar de kaart helpt om bestaande informatie te controleren en nieuwe lijnen te herkennen. Daarmee vormt zij een nuttige schakel binnen het bredere geheel van familieonderzoek.
Nieuwsbrief
Wil je op de hoogte blijven van nieuwe berichten, updates en leuke weetjes? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief.

Geef een reactie